Cykl koniunkturalny wg Martina Pringa

--- reklama ---
Nie daj się oszukać funduszom inwestycyjnym! Osiągnij regularny zysk inwestując samodzielnie w akcje na rynku kapitałowym. Zobacz więcej >>


Cykl koniunkturalny wg Martina Pringa

Na potrzeby inwestycyjne Martin Pring podzielił cały cykl koniunkturalny na sześć etapów:

I etap: rozpoczyna się trend wzrostowy na obligacjach, natomiast spadają akcje i towary;

II etap: rozpoczyna się trend wzrostowy na akcjach, rosną także obligacje, natomiast spadają towary;

III etap: rozpoczyna się trend wzrostowy na towarach, rosną także akcje i obligacje;

IV etap: rozpoczyna się trend spadkowy na obligacjach, natomiast rosną akcje i towary;

V etap: rozpoczyna się trend spadkowy na akcjach, spadają także obligacje, natomiast rosną towary;

VI etap: rozpoczyna się trend spadkowy na towarach, spadają także akcje i obligacje;

Największy wpływ na sytuację ekonomiczną na świecie ma gospodarka USA ze względu na swoją wielkość oraz rolę dolara amerykańskiego w gospodarce światowej – około 80% obrotów wszystkich rynków finansowych. Dlatego dla każdego inwestora kluczem do zrozumienia cykli gospodarczych powinno być zrozumienie działania rządu oraz banku centralnego USA -FED-u.

FED ocenia stan gospodarki na podstawie raportów:

a) raporty z rynku pracy:

  • raport NFP (non-farm payroll) jest najważniejszym raportem rządowym o stanie rynku pracy w poprzednim miesiącu. Publikowany jest w każdy pierwszy piątek miesiąca o godz. 8.30 czasu ET i wywołuje gwałtowne reakcje szczególnie na rynku walutowym, gdyż zwiększona w tym okresie płynność wykorzystywana jest do zawierania dużych transakcji. Raport zawiera liczbę miejsc pracy w sektorze pozarolniczym (jego oddziaływanie jest największe), stopę bezrobocia (wzrost bezrobocia jest oznaką słabości gospodarki), zmianę liczby zatrudnionych w sektorze produkcyjnym, średnią godzinową stawkę wynagrodzenia (uznawaną za wskaźnik przychodów), średni tygodniowy czas pracy.

  • Raport firmy ADP przetwarzającej dane z rynku pracy publikowany dwa dni przed raportem NFP (w środy o godz.8.15 czasu ET) jak dotychczas nie wywołuje poważniejszych reakcji na rynkach finansowych, ze względu na nieufność inwestorów do danych zawartych w tym raporcie.

  • Tygodniowe wstępne oceny stopy bezrobocia podawane w każdy czwartek o godz.8.30 czasu ET. Duża zmienność tych danych spowodowanych różnymi czynnikami (strajki, sezonowość zatrudnienia) powodują gwałtowne reakcje szczególnie na rynku walutowym.

b) produkt Krajowy Brutto – PKB (Gross Domestic Product – GDP) – pokazuje dynamikę zmian rozwoju gospodarczego danego kraju. W strefie euro publikowany jest dwukrotnie jako dane a po miesiącu rewizja danych. PKB dla Polski publikowany jest tylko jeden raz. Natomiast w USA dopiero trzeci odczyt jest ostateczny. W większości państw raport publikowany jest co kwartał jednak ze znacznym opóźnieniem. Pomimo tego ma ogromny wpływ na ocenę stanu gospodarki danego kraju w przyszłości. Jego wzrost powyżej oczekiwań świadczy o zbyt szybkim rozwoju gospodarki i może prowokować bank centralny do podniesienia stóp procentowych. Natomiast odczyt niższy świadczy o nadciągającej recesji i może sprowokować rozluźnienie polityki monetarnej.

c) wskaźniki inflacji:

  • PPI (indeks cen produkcyjnych) – pokazuje zmiany cen na poziomie producenta. Silny wzrost indeksu może powodować wzrost cen detalicznych, wywierających presję na Fed (na wzrost stóp procentowych);

  • CPI ( indeks cen konsumpcyjnych) – pokazuje poziom cen na poziomie detalicznym.

  • PCE (indeks cen wydatków konsumpcyjnych) – mierzy podobnie jak CPI poziom cen detalicznych. Jednak Fed przywiązuje do tego wskaźnika większe znaczenie.

    Wskaźniki inflacji podają zmiany cen z miesięcznym opóźnieniem. Znacznie bardziej użyteczny do wyznaczania kierunku zmian przyszłej inflacji jest wykres indeksów towarowych CRB, które na bieżąco pokazują nam zakres ruchu cen towarów. Wyróżnia się dwa rodzaje indeksu CRB. Indeks terminowy CRB obejmuje 21 towarów, w którym każdy ma 1/21 (4,7 %) udziału. Towary zostały pogrupowane na: mięso(14,7%), zboża (28,6%), metale (14,3%), nośniki energii (9,5%), surowce przemysłowe (14,3%) i towary importowane (14,3%). Indeks gotówkowy CRB oparty jest na cenach natychmiastowej dostawy. Składa się z 23 towarów, w którym większą przewagę mają surowce przemysłowe (56%). Mimo dość znacznej różnicy w budowie kierunki trendu obydwu indeksów są ze sobą mocno skorelowane. Indeksy CRB ze znacznym wyprzedzeniem pokazują nam przyszłe poziomy wskaźników PPI i CPI.

Innym popularnym wskaźnikiem, wykorzystywanym do badania trendów na światowych rynkach towarowych jest Economist Commodity Index. W skład indeksu wchodzą towary z 27 rynków za wyjątkiem metali szlachetnych i towarów ropopochodnych. Brak tych dwóch grup towarów w indeksie powoduje, że nie odzwierciedla on w pełni sytuacji rynkowej.

d) bilans handlowy i saldo na rachunku obrotów bieżących. Regularnie występujący

deficyt handlowy lub ujemne saldo wpływa na osłabienie się waluty.

e) raporty ISM (Chicagowski indeks PMI,wskaźnik ISM dla sektora usług, wskaźnik ISM dla sektora wytwórczego) dotyczą bieżącej sytuacji gospodarczej w regionach.

f) raporty o nastrojach konsumenckich ( wskaźnik nastrojów konsumenckich opracowany przez University of Michigan, wskaźnik zaufania konsumentów ABC i publikowany praktycznie we wszystkich państwach wskaźnik ufności konsumenckiej) ocenia przyszłe zachowania się konsumentów.

g) raporty z rynku nieruchomości (sprzedaż domów na rynku pierwotnym i wtórnym, ilość rozpoczętych inwestycji budowlanych, ilość wydanych pozwoleń na budowę) rynek finansowy przywiązuje dużą wagę do tych raportów od czasu gdy pękła „bańka spekulacyjna”. Kondycja tego sektora jest ważnym czynnikiem oceny całej gospodarki i jej perspektyw rozwoju.

Rządy i banki centralne wszystkich państw gospodarki rynkowej podejmują działania w celu złagodzenia skutków cyklu koniunkturalnego, przede wszystkim za pomocą polityki fiskalnej i monetarnej. Polityka fiskalna ma za zadanie:

  • stymulacji wzrostu inwestycji i konsumpcji kosztem wzrostu deficytu budżetowego(stymulacyjna polityka fiskalna). Poprzez obniżkę stóp procentowych oraz wzrost wydatków rządowych, następuje wzrost poziomu produkcji i zatrudnienia.
  • hamowania wzrostu inwestycji i konsumpcji poprzez ograniczenie deficytu budżetowego (restrykcyjna polityka fiskalna). Poprzez podwyżkę stóp procentowych oraz ograniczenie wydatków rządowych, następuje zmniejszenie inwestycji a w konsekwencji spadek poziomu produkcji i zatrudnienia.

Natomiast głównym zadaniem banków centralnych jest regulacja podaży pieniądza i utrzymanie inflacji na założonym poziomie. Osiągają to poprzez prowadzenie:

  • restrykcyjnej polityki monetarnej (polityka drogiego pieniądza) poprzez wzrost stopy rezerw minimalnych, stopy redyskontowej oraz sprzedaż państwowych papierów wartościowych. W wyniku tych działań zmniejsza się poziom kredytów, a w konsekwencji także inwestycji, popytu globalnego, poziomu zatrudnienia, produkcji i tempa wzrostu cen.

  • ekspansywnej polityki pieniężnej (polityka taniego pieniądza),poprzez obniżanie stopy minimalnych rezerw gotówkowych, stopy redyskontowej oraz skupywanie przez bank centralny papierów wartościowych. W wyniku tych działań rosną możliwości udzielania kredytów przez banki komercyjne. Następuje wzrost podaży pieniądza oraz obniżanie się stopa procentowa, a w konsekwencji wzrastają inwestycje, popyt i zatrudnienie.